วัดสำเภาเชย

เกี่ยวกับวัดสำเภาเชย

วัดสำเภาเชยเป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ตำบลปะนาเระ อำเภอปะนาเระ จังหวัดปัตตานี ห่างจากทะเลประมาณ 2 กิโลเมตร วัดสำเภาเชยตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2444 โดยหลวงสุรนารถ ปะนารักษ์ (เชย โรจนวิภาต) นายอำเภอปะนาเระ ร่วมกับราษฎรในพื้นที่ วัดสำเภาเชยมีอุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอฉัน และกุฏิสงฆ์เป็นอาคารเสนาสนะหลัก และเคยได้รับยกย่องเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างจากกรมการศาสนา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อ พ.ศ. 2525

• วัดสำเภาเชยมีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 30 ไร่ 2 งาน 56 ตารางวา และมีที่ธรณีสงฆ์ 11 แปลง เนื้อที่ 41 ไร่ 2 งาน 38 ตารางวา บนพื้นที่ราบสูงที่มีนาของชาวบ้านล้อมรอบ
• วัดสำเภาเชยได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2456 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 15 เมตร ยาว 30 เมตร และผูกพัทธสีมาเมื่อ พ.ศ. 2457
• พระศีลมงคล (ทอง สีลสุวณฺโณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดสำเภาเชย มีลิ้นดำติดตัวมาแต่กำเนิด ซึ่งตามตำราโบราณถือว่าผู้มีลิ้นดำมีวาจาศักดิ์สิทธิ์และสามารถกำราบคุณไสยได้
• พระศีลมงคลบริจาคที่ดินจัดตั้งโรงเรียนวัดสำเภาเชยตั้งแต่ พ.ศ. 2499 ซึ่งภายหลังยุบรวมกับโรงเรียนบ้านปะนาเระ และวัดสำเภาเชยยังได้จัดตั้งโรงเรียนสอนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมประจำสนามสอบวัดสำเภาเชยขึ้นด้วย
• วัดสำเภาเชยได้รับยกย่องเป็นวัดพัฒนาตัวอย่างที่มีผลงานดีเด่นเมื่อ พ.ศ. 2544